szesnasty, czyli jak niewiele trzeba.

- siema, dziewczyno! - usłyszałam, jak jakiś dobrze wstawiony chłopak za mną krzyknął, choć nie było jeszcze dwunastej w południe. zazwyczaj nie reaguje się na różne dziwne, ale chyba miałam dobry humor.
- no, siema! - odkrzyknęłam.
- lecisz gdzieś daleko?
- a, no.. z kawałek będzie - odpowiedziałam, po czym znajomy się uśmiechnął i tyle.

jak niewiele trzeba, aby na twarzy innego człowieka pojawił się uśmiech. czasem wystarczy po prostu wyeliminować uprzedzenia. tak niewiele trzeba, żeby nasze życie było bardziej kolorowe - mówią, że to trudna sztuka myśleć pozytywnie, a wystarczy chcieć.
dlaczego we wszystkim potrafimy doszukać się beznadziejności, nawet w najlepszej chwili, a w najgorszej nie odnajdujemy radości?

1. rodzice znowu czegoś chcą? - świetnie, bo uważają, że mogą na nas polegać.
2. ktoś ma zły humor i choć nie słusznie, to nam się obrywa? - cóż, każdy jest tylko człowiekiem, w końcu zostaniemy przeproszeni i nie raz i my potrzebujemy worka treningowego.
3. kolejna kłótnia z drugą połówką? - albo umocni związek albo go zakończy i da szansę na coś bardziej wartościowego.
4. spóźniony na pociąg? - i już z doświadczenia wiesz, że budzik musisz ustawić na godzinę wcześniej.
5. cholerna pogoda, znowu leje! - nagle masz czas na naukę, porządki czy pomalowanie pazurków.

nie taki diabeł straszny, wszystko zależy od nas. znam kogoś, komu lata pracy zajęło, aby w 100% zmienić swoje nastawienie na pozytywne no matter what - i wiecie co? nie znam szczęśliwszego człowieka.

pozdrawiam!